ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (23 ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ). Հա­յաս­տա­նի նոր օրհ­ներ... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
424 մլն դրամ՝ Հա­յաս­տա­նում ան­տառ­նե­րի վե­րա­կանգն­ման գո... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
«Շա­րու­նա­կե­լու ենք մնալ նույն մա­կար­դա­կի վրա». տնտե­սա­... ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ
Օդեսայում ՀՀ գլխավոր հյուպատոսի ունեցվածքը. ի՞նչ է նա հայտար... ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Սկանդալ քննչական կոմիտեի 5-ամյակի խնջույքի ժամանակ. «Փաստ» ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Երևան, 24.Հոկտեմբեր,
00
:
00
:
00
Փոխարժեք
478.65
$
560.79
Կարեն Քոչարյանը՝ փոխոստիկանապետի հրաժարականի մասին Ռամոսը` Չեմպիոնների լիգայի ռեկորդակիր Փաշինյանը Իգոր Սարգսյանին ազատել է պաշտոնից Կառավարությունում քննարկվել է Էկոնոմիկայի նախարարության 2020 թ. պետական բյուջետային հատկացումների հայտը Իմ ձախից նստածը կասկածյալ է նշանակել աջից նստածին, ձերբակալել հետեւինին, ու էս 1.5 տարի է մի քանի ճակատով գրոհում է մեջտեղինին. Աշոտյան ՈՒՂԻՂ. Ակցիա Վերաքննիչի բակում՝ ի աջակցություն Մութաֆյանի ու Օհանջանյանի 82 տարեկանում մահացել է ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս Ալպիկ Մկրտչյանը Սանտ Իլարի Սակալմ քաղաքը ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը Արմեն Սարգսյանը Տոկիոյում հանդիպել է Վրաստանի նախագահի հետ ԱՄՆ-ը դավաճանեց քրդերին եւ ստիպեց կռվել Թուրքիայի դեմ. Պեսկով ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ (23 ՀՈԿՏԵՄԲԵՐԻ). Հա­յաս­տա­նի նոր օրհ­ներ­գի հա­մար հայ­տա­րար­ված մրցույ­թում հաղ­թող է ճա­նաչ­վել Արամ Խա­չատ­րյա­նի երաժշ­տու­թյու­նը Ոչ սակագնային միջոցառումները՝ որպես շուկա մուտքի և կայուն զարգացումը խթանելու գործիք 424 մլն դրամ՝ Հա­յաս­տա­նում ան­տառ­նե­րի վե­րա­կանգն­ման գոր­ծըն­թաց սկսե­լու հա­մար, բայց թե որ­տեղ ու ինչ են տնկե­լու՝ հստակ չէ. «Փաստ» «Շա­րու­նա­կե­լու ենք մնալ նույն մա­կար­դա­կի վրա». տնտե­սա­գետ. «Փաստ» Բողոքի ակցիա՝ վարչական դատարանի դիմաց. խուլ ու համրերը դեմ են նախկին տնօրենի վերադարձին Օդեսայում ՀՀ գլխավոր հյուպատոսի ունեցվածքը. ի՞նչ է նա հայտարարագրել. «Փաստ»

Հայ-ռու­սա­կան հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րի «փայլն» ու ճգնա­ժա­մը

Հիշո՞ւմ եք՝ հեղափոխության առաջին ամիսներին Նիկոլ Փաշինյանն անընդհատ շեշտում էր, որ հայ-ռուսական հարաբերությունները փայլուն են, ու նույնիսկ պնդում էր, որ դրանք Երրորդ հանրապետության պատմության մեջ երբեք այդքան բարձր մակարդակի վրա չեն եղել։ Իհարկե, այդ պնդումներին ազդեցիկ փորձագիտական շրջանակները թերահավատորեն էին վերաբերվում, որովհետև անցած գրեթե երեսուն տարիների ընթացքում չի եղել ժամանակաշրջան, երբ Ռուսաստանի ԱԳՆ-ն երկու անգամ կոշտ հայտարարություններով անդրադառնա Հայաստանի ներքաղաքական կյանքին։ Փաշինյանի վարչապետության 11 ամիսների ընթացքում նման բան տեղի ունեցավ, երբ Մոսկվան Հայաստանի մասին «հիշեց» Յուրի Խաչատուրովի սկանդալային պատմությունից ու Ռոբերտ Քոչարյանի կալանավորումից հետո։ Եթե սա «փայլուն» հարաբերությունների դրսևորում է, ապա տողերիս հեղինակը, թերևս, մակերեսային պատկերացում անգամ չունի դիվանագիտության մասին, թեև «փայլուն» բառը հաստատ դիվհարաբերությունների որակը բնորոշող տերմին չէ։

Իհարկե, գաղտնիք չէ, որ Մոսկվայում հումանիտար առաքելություն ուղարկելու հարցը եղել է անգամ Սերժ Սարգսյանի նախագահության շրջանում, սակայն նա դիվանագիտական տարբեր հնարքներով, ըստ էության, մերժել է Մոսկվայի այդ խնդրանքը: Նիկոլ Փաշինյանը տվեց իր համաձայնությունը, թեև երկրի ներսում այս խնդրի վերաբերյալ, մեղմ ասած, չկար քաղաքական ու հասարակական կոնսենսուս։

Սակայն նույնիսկ դրանից հետո ռուսական իշխանության վերաբերմունքը Հայաստանի նոր իշխանության նկատմամբ բացարձակապես չփոխվեց։ Նույնիսկ չենք խոսում այն մասին, որ անցած մեկ տարում այդպես էլ Նիկոլ Փաշինյանը պաշտոնական այց չկատարեց Մոսկվա, իսկ Վլադիմիր Պուտինի ակնկալվող երևանյան այցի ժամկետներն անընդհատ հետաձգվում են:

ՀԱՊԿ նախկին գլխավոր քարտուղար Յուրի Խաչատուրովի հետ կապված էպատաժային պատմությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը Ռուսաստանում ձեռք է բերել անվստահելի գործընկերոջ համբավ ու որևէ կերպ չի կարողանում վերականգնել վստահությունը։ Այստեղ դեր ունեն թե՛ մեր իշխանության պրոֆեսիոնալիզմի ակնհայտ պակասը, թե՛ արտաքին հարաբերություններում դրսևորվող էպատաժը և թե՛ Մոսկվայում արմատավորված որոշակի կարծրատիպերը։

Ուշագրավ է, որ Փաշինյանի թիմին այդպես էլ չհաջողվեց հայ-ռուսական հարաբերությունները ձերբազատել Ռոբերտ Քոչարյանի գործոնից, այլ խոսքով՝ Մոսկվային համոզել, որ երկրորդ նախագահի գործն իրավական է՝ առանց քաղաքական բաղադրիչի։ Պատահական չէ, որ վերջին մեկ ամսվա ընթացքում ռուսական առաջատար հեռուստաընկերություններն ու էլեկտրոնային ԶԼՄ-ները ողողված են Ռոբերտ Քոչարյանի գործի մասին միակողմանի նյութերով, որոնցում առհասարակ բացակայում է պաշտոնական Երևանի տեսակետը։ Ինչքան էլ մեր իշխանության ներկայացուցիչները փորձեն հիմնավորել, որ դրանք լրատվամիջոցների, ոչ թե Կրեմլի դիրքորոշումն են, այդ վարկածին որևէ բանական մարդ չի հավատում. Ռուսաստանում լրատվական ու փորձագիտական դաշտերը հատկապես արտաքին քաղաքական հարաբերությունների առումով գտնվում են իշխանությունների տոտալ վերահսկողության տակ։ Այլ խոսքով՝ հայ-ռուսական հարաբերություններն ամենաճգնաժամայինն են ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, ինչը վտանգավոր անդրադարձներ կարող է ունենալ Հայաստանի անվտանգային միջավայրի ու ԼՂ խնդրի կարգավորման գործընթացի վրա։

ՍՈՒՐԵՆ ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

website by Sargssyan