«Վարորդի ընկեր»-ը դիմել է վարչապետին՝ տույժ-տուգանքների համար համաներում կիրառելու խնդրով

«Վարորդի ընկեր» ՀԿ-ն դիմել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին՝ առաջարկելով վարչական իրավախախտումներին վերաբերող տույժերի և տուգանքների համաներում, ավելի ստույգ՝ «կարմիր գծերի» և Ճանապարհային ոստիկանության տեսանկարահանող սարքավորումներով հայտնաբերված խախտումներին, ինչպես նաև՝ դրանց առնչվող ԴԱՀԿ որոշումներին:

ՀԿ-ի անդամները կարծում են, որ պետք է վերանայել և ընդլայնել մի շարք իրավախախտումների նվազ նշանակություն համարվելու ցանկը, այն է՝ կանգ գծի պահանջ, ոչ զուգահեռ կայանում, գիշերային ժամերին արգելված վայրերում կայանում և նմանատիպ մի շարք այլ իրավախախտումներ, որոնք երթևեկությանն առհասարակ խոչընդոտ չեն հանդիսանում:

Ի դեպ, առաջարկությունների նախնական փաթեթը արդեն իսկ պատրաստ է։

Past.am-ի հետ զրույցում «Վարորդի ընկեր» ՀԿ համահիմնադիր Սերգեյ Ղահրամանյանը նշեց, որ այս խնդրով մտահոգված է շուրջ 400 հազար վարորդ, իսկ խախտումները արձանագրվել են ապօրինություններով: Ասում է՝ երբ ներդրվում էին «կարմիր գծերը», հոլովվում էր այն արտահայտությունը, թե ավտոմեքենաների նկատմամբ պատասխանատվություն կլինի, սակայն որևէ փաստաթղթում դա արձանագրված չէ: Չեղավ նաև գույքի պահպանություն:

Երբ խախտումից խուսափելու տարբերակ չկա

Ղահրամանյանի խոսքով, մի շարք վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ տուգանքները կայացվել են օրենսգրքի սխալ կիրառմամբ, ինչպես նաև չեն բավարարվել այդ խախտումներից զերծ մնալու նվազագույն պայմանները: Ասում է՝ վարորդները ճարահատյալ են խախտում կատարել կամ կահավորանքն ու շրջակա միջավայրը՝ նշանները, գծանշումները, ասֆալտն ու փոսերը խանգարել են վարորդին խախտումներից զերծ մնալ:

«Իրենք ամեն ինչ արել են, որպեսզի վարորդը խախտում անի: Սրանից ելնելով՝ ասում ենք, որ պետք է կիրառվի համաներում, քանի որ խախտումների մեծ մասը ելնում է անբարենպաստ ֆիզիկական միջավայրից և իրավիճակից՝ ծառերը փակում են լուսացույցերը, նշանները, արևի լույսը լուսացույցի գույներին է խանգարում, իսկ գծանշումները թարմացված չեն: Ունենք գծանշումներ, որ մի քանի տարվա են: Նշանների մեծագույն սով կա ամբողջ Հայաստանում»,- նշեց նա:

Ի՞նչ անել «կարմիր գծերի» հետ

Պատասխանելով մեր այն հարցին, թե իրենց առաջարկից չի՞ հետևում նաև այն, որ «կարմիր գծերն» առհասարակ չպետք է լինեն, Ղահրամանյանը պատասխանեց, որ պետք է որոշակի փոփոխություններ կատարել: Պետք է լինի պատասխանատվություն: Օրինակ՝ եթե ինչ-որ մեկի մեքենային կայանած ժամանակ մեկ այլ մեքենա խփում է ու գնում, ավտոկայանատեղին սպասարկող ընկերությունը պետք է վճարի տույժը: Իսկ հետաքննությունից հետո վնասը պատճառողից իր գումարները հետ վերցնի:

Ղահրամանյանը համոզված է՝ մեքենան կայանող վարորդը պետք է վստահ լինի, որ իր մեքենան պարզապես փողոցում կայանված չի: Սպասարկողը ինչ-որ պարտավորվածություններ պետք է ունենա այդ մեքենայի նկատմամբ: Իսկ առայժմ պարզապես կարմիր գիծ գծելն ու ոչինչ չանելը պարտավորություն չէ:

Չհամաներվողները քիչ են

Մեր այն դիտարկմանն էլ, թե համաներում լինելու դեպքում ինչպես է կատարվելու տարբերակումը, ինչպես են հասկանալու՝ ում կարելի է ներել, ում՝ ոչ, պատասխանեց, որ համաներում չպահանջող դեպքերը շատ փոքր տոկոս են կազմում: Նշեց, որ խախտումներից միայն արագության գերազանցումն է, որի համար անբարենպաստ պայմաններ չկան: Բայց արագաչափերը հիմնականում կանխարգելող դեր են փորձում կատարել: Ավելին՝ փորձը ցույց տվեց, որ այս միտքն արդեն հօդս է ցնդել, քանի որ և՛ վթարները չքչացան, և՛ մահացությունները: Սկզբում գուցե կանխարգելում էին, բայց ներկայում՝ ոչ:

«Ճանապարհային երթևեկության անվտանգությունից ելնելով՝ իրենք որևէ դրական գործ չեն կատարում: Եթե որևէ բան չի կանխարգելում, ուրեմն իր նշանակությունն ադրեն կորցրել է: Իսկ քանի որ կորցրել է, պետք է համաներվի: Հետագայի համար պետք է ստեղծվեն ամուր հիմքեր, ապահովվեն բարենպաստ պայմաններ՝ ասֆալտ, լույսեր, գիշերային լուսավորություն, գծանշումներ, լուսացույցեր: Այդ ամենը թող ապահովեն, հետո նոր տուգանեն»,-նշեց զրուցակիցս: Ղահրամանյանը անդրադարձավ ոլորտի գլխավոր բացերից մեկին ևս՝ վարորդական վկայականների վաճառքին՝ հույս հայտնելով, որ Ոստիկանությունում կատարվող փոփոխությունների արդյունքում վարորդական վկայականներ այլևս չեն վաճառվի:

Ինչու «կարմիր գծերը» Հայաստանում չաշխատեցին

Ղահրամանյանը ընդգծեց, որ «կարմիր գծերը» բերում էին նրա համար, որ մթնոլորտը քիչ աղտոտվեր, հիմնականում կենտրոնի օդը մաքուր պահվեր: Բայց Հայաստանում, բացի գումար ստանալուց, այն որևէ այլ նպատակ չէր հետապնդում:

«Փողոցում ինչպես կար՝ կայանում են, պարզապես գումար են ուզում: Այն ժամանակ վճարում էին ավտոկայանատեղու աշխատակցին, «կարմիր գծերի» ներդրումից հետո սկզբում գնում էր մասնավոր, հիմա՝ համայնքային բյուջե: Որպես այլընտրանք՝ զարգացած շատ երկրներում կայանման համար կա որոշակի գումար՝ կախված տարածքից: Կենտրոնում ավելի թանկ է, ծայրամասերում՝ էժան, կամ շաբաթ-կիրակի ու երեկոյան 10-ից հետո անվճար»,- հավելեց նա:

ՔՐԻՍՏԻՆԱ ՏԵՐ-ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ