Նարեկ Մալյանից վրեժ են լուծում

Վերջերս բավականին շատ է քննարկվում քաղբանտարկյալների հիմնախնդիրը: Հիմնական տեսությունն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմը Հավաքական Արևմուտքից «քարտ բլանշ» է ստացել՝ իշխանությունը պահել ամեն գնով և սպասարկել արևմտյան օրակարգը, այն է՝ Հայաստանից դուրս մղել Ռուսաստանին: Իսկ իշխանությունը Նիկոլ Փաշինյանի պարագայում հնարավոր է պահել միայն տեռորով կամ տեռորի իմիտացիայով: Հենց այդ համատեքստում էլ ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող ակտիվ գործիչները շինծու գործերով ցուցադրաբար բանտարկվում են, որպեսզի դժգոհողների ու պայքարի պատրաստ զանգածի համար դաս լինի կամ ինչպես ասում են՝ Նիկոլի դեմ պայքարելուց առաջ «տասը չափեն, մեկը՝ կտրեն»:

Այս տեսությունն, անշուշտ, ճշմարտության մեծ չափաբաժին ունի, բայց ամբողջական չէ: Խնդիրն այն է, որ քաղբանտարկյալները սեգմենտավորված են: Ի՞նչ է սա նշանակում. այո’, Մարուքյան Էդմոնի «կլյաուզայով» կալանավորված Վանաձորի քաղաքապետ Մամիկոն Ասլանյանը բանտում է, որ մյուս բոլոր համայնքապետերի համար դաս լինի՝ կամ «պաչում եք Նիկոլի ՔՊ-ի խաչը» կամ նստելու եք: Ինչպես տեսնում ենք՝ այս դասը հատկապես լավ սերտեցին Սյունիքի համայնքապետերը: Այո’, Արմեն Աշոտյանը նույնպես նույն տրամաբանության ներքո է հայտնվել բանտում: Աշոտյանը դասական քաղաքական գործիչ է, որին նստացնելը ազդակ է մյուս քաղգործիչներին, որ նստելու եք, եթե չափից շատ մերկացնեք Նիկոլի անփառունակ իշխանության էությունը: Այո’, գեներալ Գրիգորի Խաչատուրովը նույնպես նստած է, որ ներկա ու նախկին զինվորականների համար դաս լինի՝ Նիկոլի դե՞մ ես, ուրեմն նստելու ես:  

Իսկ ահա Նարեկ Մալյանի «քեյսը» այլ օպերայից է: Մալյանը երբեք չի եղել դասական քաղաքական կամ կուսակցական գործիչ, ոչ էլ իր գործունեությամբ էքզիստենցյալ վտանգ է ներկայացրել Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմի գոյությանը: Սակայն, Մալյանը կրիտիկական նշանակության վնասներ է հասցրել տասնյակ տարիներ շարունակ Հայաստանում անխափան գործունեություն ծավալած և միլիոնավոր դոլարների ներարկում ստացած բարևմտյան գործակալական ցանցին, որն առավել հայտնի է «Սոռոսի ցանց» անվանումով: Մալյանի գործունեության շնորհիվ է վերջին 30 տարիների ընթացքում առաջին անգամ ժողովրդական լայն զանգվածներին պարզ դարձել, թե ինչպիսի կառուցվածք, ինչպիսի խորքայնությամբ և ինչպիսի մեթոդաբանությամբ է արևմտյան գործակալական ցանցը սղոցել պետության և ազգի հիմնասյուները: Նաև Մալյանի գործունեության շնորհիվ է, որ «սոռոսական» բառը ժողովուրդը վերածել է պիտակի, ինչը նշանակում է, որ արևմտյան գործակալական ցանցին անվերականգնելի վնաս է հասցված:

Ով ով, բայց գործակալական ցանցի կուռատորները հաշվելուց և հաշվարկելուց լավ են: Կասկածից վեր է՝ երբ հերթական անգամ «Ալեքսը» կապի է դուրս եկել «Յուստասի» հետ, զեկուցել է, որ 2-3 քայլ հետո հայ ժողովուրդը Հայաստանի կապիտուլյացիայի և Արցախի հանձնման համար սպասվելիք ազգային-պետական տրիբունալի ու պատմության դատաստանի առջև Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմի կարկառունների հետ միասին նույն հարթակում կանգնեցնելու է նաև գործակալական ցանցի պարագլուխներին՝ ամողջական փաթեթով: Իսկ սա նշանակում է, որ միլիոնավոր դոլարների ներդրումն ու տասնյակ տարիների ժամանակը, որը ծախսվել է արևմտյան «փափուկ ուժի» գործիքների ստեղծման վրա, անդառնալիորեն մսխվել է: Տասնամյակներ շարունակ Արևմուտքը Հայաստանում չի կարողանալու երբեմնի արդյունավետությամբ կիրառել «փափուկ ուժի» գործիքակազմը, որովհետև ոմն Նարեկ Մալյանն իր թիմով ջրի երես է հանել գործակալական ցանցին՝ տեսանելի դարձնելով այդ ցանցի գործունեության լավ քողարկված ազգակործան ու պետականակործան բնույթը:

Սա է այն պատճառը, որի համար Նարեկ Մալյանից վրեժ են: Այդ վրեժի հիմնական շահառուն ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանի ռեժիմն է, այլ արևմտյան գործակալական ցանցը: Արևմուտքի երկրների դեսպանատներում է հարկավոր փնտրել Մալյանին անհեթեթ շինծու գործով բանտարկելու պատվերը: Ի դեպ, Մալյանին բանտարկելու պահանջ դնելով՝ գործակալական ցանցի կուռատորները մյուսներին դաս տալու կամ վախացնելու խնդիր չեն լուծում: Երրորդ Հանրապետության պատմության մեջ չի եղել և հիմա էլ չի նշմարվում թիմ, որ պրոֆեսիոնալ մակարդակով կպատռեր գործակալական ցանցի դիմակը: Խնդիրը Մալյանից անձնապես վրեժ լուծելն է, ինչն էլ այս պահին տեղի է ունենում կալանավայրում:

Հ. Գ. Նարեկ Մալյանին բանտարկելու վճիռը կայացնողներին չպետք է որոնել Հայաստանի դատական համակարգում: Նույնիսկ գործադիրում պետք չէ որոնել։ Վճիռը կայացնողներին պետք է որոնել արևմտյան տերությունների դեսպանատներում և արտասահմանում:

Արթուր Բարսեղյան