Աիդա Թորոսյանը՝ «Եղնիկների կածանը» հեռուստաֆիլմի, ԱՄՆ-ում բնակվելու և անձնական կյանքի մասին

Life.panorama.am-ը գրում է

Life.panorama.am-ի զրուցակիցն է դերասանուհի եւ հաղորդավարուհի Աիդա Թորոսյանը, ով ապրում է ԱՄՆ-ում: Դերասանուհուն այժմ տեսնում ենք «Եղնիկների կածանը» հեռուստաֆիլմում, սակայն զրուցել ենք ոչ միայն ֆիլմից, այլեւ անձնական ու գործնական այլ ծրագրերից:

-Աիդա, հայաստանյան հեռուստադիտողն այժմ Ձեզ տեսնում է «Եղնիկների կածանը» հեռուստաֆիլմում, եւ հենց այս թեմայից էլ կցանկանամ սկսել մեր զրույցը: Սաբավականին հետաքրքիր ֆիլմաշար է, որի հիմքում իրական պատմություն է ընկած: Կխնդրեմ պատմել, թե ինչը Ձեզ առաջինը գրավեց, որ ընդունեցիք այս առաջարկը:

-  Ցանկացած առաջարկ ստանալիս՝ իհարկե մտածում եմ, թե ինչքանո՞վ է դա հիմա ինձ պետք, ի՞նչ կտա ինձ ու երբեք չեմ վախենում մերժելուց՝ ինչքան էլ սկզբում գրավիչ թվա։ Սակայն որոշումս կայացնելիս՝ հիմնականում առաջնորդվում եմ իմ ներքին զգացողությամբ ու դեռեւս չեմ փոշմանել։ Այս ֆիլմում նկարահանվելու առաջարկն այն դեպքերից էր, որ երկար չեմ մտածել։ Անձնակազմի անուններն արդեն հերիք էին վստահություն առաջացնելու համար, իսկ երբ դրան գումարվում է ֆիլմի գաղափարային կողմն ու հետաքրքիր կերպարն, ապա մնում էր միայն մեկ բան անել՝ կտրել 11000 կիլոմետր։

-Քանի որ ֆիլմը «Արմենիա Պրեմիումի» եթերում է հեռարձակվում, շատերըհնարավորություն չունեն այն դիտելու, այդ իսկ պատճառով մի փոքր պատմեք նաեւ Ձերհերոսուհու մասին, ո՞վ է նա եւ ի՞նչ գործառույթ ունի ֆիլմում:

- Հայտնի լրագրող է՝ սկզբունքային, համարձակ։ Կարող է կոպիտ ու գործնական թվալ, բայց ընթացքում բացահայտվում են նրա բնավորության այլ երանգները եւս։ Ֆիլմում տարբեր զարգացումներ հենց իր արված քայլերից են բխում։ Ինձ համար կարեւորը այն է, որ բազմաշերտ կերպար է եւ շատ հետաքրքիր էր նրան կերտելը։ Արդեն մնացած բացահայտումները թողնենք հեռուստադիտողին։

-Թիմը բավականին հետաքրքիր դերասաններով է համախմբված: Շատերի համարկարեւոր անուններ կան, որոնց առկայությունն արդեն լավ աշխատանքի հեռանկար էապահովում: Հե՞շտ ինտեգրվեցիք թիմում, ովքե՞ր էին Ձեր հիմնական խաղընկերները:

- Ինչպես արդեն նշեցի, ֆիլմում խաղալու համաձայնությունս մեծ մասամբ պայմանավորված է եղել նաեւ անձնակազմով։ Սակայն մտածում էի՝ բա որ գնամ ու ինձ իրականում չհավանեն, կամ ինչքանով կկարողանանք հասկանալ իրար, որովհետև քասթինգն արվել էր Skype-ով ու անձամբ հանդիպում չէր եղել։ Սակայն ամեն ինչ ավելի լավ էր քան պատկերացնում էի։ Հրաչ Քեշիշյանի հետ առաջին պահից էլ հասկացանք իրար: Նա կարողացավ այնպես անել, որ ես ինձ հանգիստ զգամ ու հիմնովին պատկերացնեմ կերպարս։ Շատ հաճելի էր իր հետ աշխատելը։ Հիմնականում տեսարաններս Խորեն Լեւոնյանի հետ էին. տաղանդավոր դերասան ու հիանալի խաղընկեր, ով ամեն ինչ զգում է չափից առավել, ու ոչ միայն իր՝ այլեւ դիմացինի համար, ու իր զգացածով՝ քեզ էլ ավելի է ձուլում կերպարիդ։ Խաղընկերներիցս են եղել նաև Արմեն Մարգարյանը, Մարջան Ավետիսյանը, ովքեր իրենց պրոֆեսիոնալիզմով օրինակելի դերասաններ են ու չափազանց ուրախ եմ, որ նման մարդկանց կողքին է նաեւ իմ անունը։ Չեմ կարող չնշել նաև ֆիլմի աշխատակազմին՝ մարդիկ, ում ամեն օր տեսնում ես, անցկացնում կադրից դուրս ամեն մի լավ ու լարված պահ: Շնորհակալ եմ յուրաքանչյուրին այդքան լավը, ջերմ ու հոգատար լինելու համար։

-Ինչպես գիտենք՝ դուք հիմնականում ապրում եք ԱՄՆ-ում: Ուզում եմ տեղեկանալ, թեի՞նչն է Ձեզ տարիներ առաջ տարել ԱՄՆ: Քանի որ դրսում ապրող յուրաքանչյուր հայարտագաղթի հետ կապված իր պատմությունն ունի:

- ԱՄՆ տեղափոխվելը երբեք չի եղել իմ պլաններում, բայց երբ ընտանիքս Գրին Քարտ շահեց՝ սկսեցի այդ ուղղությամբ մտածել։ Երբեք չգիտեմ ինչ կլինի և հետո որտեղ կցանկանամ ապրել։ Այս պահին այստեղ ավելի լավ եմ պատկերացնում իմ ապագան։ Ես իրատես եմ ու գիտեմ, որ այն ուղին որտեղ ուզում եմ հաջողության հասնել անչափ բարդ է եւ մեծ մասամբ կախված է այնպիսի հանգամանքներից, որոնք ես չեմ կարող կառավարել՝ բախտ, ճիշտ պահին ճիշտ տեղում գտնվել, կապեր, ծանոթություններ եւ այլն։ Ես ինձ բախտավոր մարդ եմ համարում, օպտիմիստ եմ ու անում եմ այն ամենն, ինչ ինձնից է կախված։ Պետք է կարողանալ ըմբռնել այստեղ գործող համակարգն ու գունավոր փուչիկների հետեւից չվազել։ Հակառակ դեպքում վտանգ կա, որ կխորտակվես ինքդ քո երազանքների մեջ ՝ այդպես էլ ոչնչի չհասնելով։

-Աիդա, այդտեղ ի՞նչ աշխատանքներով եք զբաղված, ինչ ծրագրեր եւ առաջարկներունեք առաջիկայի հետ կապված:

-  Այստեղ աշխատում եմ Pan Armenian հեռուստաընկերությունում, որտեղ գործընկերներիս հետ վարում եմ «Բարի լույս, հայեր» ծրագիրը, սովորում եմ ամերիկյան հայտնի դերասանական դպրոցում, խաղում Լոս Անջելեսյան թատրոններից մեկում։ Սրան զուգահեռ նոր նախագծեր, նկարահանումներ քասթինգներ… մի խոսքով, անելու շատ բան կա։ Այստեղ ամենափոքր հավանականության հնարավորությունն արդեն մեծ հույսեր է տալիս ու ուզում ես ավելին անել։ Ամեն քայլափոխին դերասաններ են, ռեժիսորներ, ֆիլմի ու բեմի մարդիկ, ովքեր հենց այդ հնարավորությունն են փորձում բաց չթողնել։ Շատերը չափազանց տաղանդավոր են, անհայտ ու դեռևս իրենց գծած հաջողության ճանապարի սկզբում, ու վախենալու է այն գիտակցումը, որ նրանցից ընդամենը մի քանի տոկոսն է հաջողության հասնելու։ Ու հասկանում ես, որ եթե ընտրել ես այս ճանապարը, ուրեմն պետք է գնաս առաջ ինչ գնով էլ լինի, հակառակ դեպքում պետք է մեկ այլ բանով զբաղվել։

Շարունակությունը՝ այստեղ