Բելլա Ախմադուլինայի «Однажды, покачнувшись на краю» բանաստեղծությունը Լիլիթ Գալստյանի թարգմանությամբ
BLOGՄի անգամ, հայտնվելով հնարավոր
ամեն բանից անդին, մարմնիս մեջ նկատեցի
վավերական գոյությունը ինչ-որ ստվերի,
որ մղում էր ու հեռացնում կյանքս սովոր:
Ոչ ոք չտեսավ, նկատեց միայն տետրակս
ճերմակ, թե ոնց հանգցրի մոմերը վառվող,
որ այրվում էին գրվելու համար խոսքը
իմ վերջին. այլապես մեռնել ես չէի կարող:
Եվ ի՜նչ տառապանք. ես այնքան էի մոտ
տանջանքիս վերջին: Իսկ փխրուն հոգիս
Խոսքեր չէր գտնում,պարզապես ուրիշ
տարիք էր փնտրում՝ համառ որոնում:
Ես դեռ ապրում եմ ու էլի կապրեմ,
բայց այդ վայրկյանից երկրային տանջանքն
այն է ինձ համար, ինչը չեմ երգել,
իսկ մնացյալին ես երանություն անունն եմ տվել:
1960-ականներ
1
“Your Relative is in Danger”: IDBank Warns About an Aggressive Wave of Phone Scams
2
Soft Construct Showcased New Career Opportunities at Career City Fest 2K26
3
Brilliant Performance of Khachaturian’s Piano Concerto by the Thessaloniki Symphony Orchestra — Dedi...
4
AraratBank Supports Launch of the 15th Anniversary “Faces of Memory” Seminar



